Westerveld is op zoek naar een heuse dorpsomroeper. Die moet volgend jaar zomer, als Westerveld Drentse culturele gemeente is, wekelijks op een liefst opvallende manier de programma’s aankondigen. Jan Veenstra, projectleider van het culturele programma, legt uit.

Goedendag meneer Veenstra, ik lees dat jullie een gepassioneerd dorpsomroeper zoeken. Wat moet ik me daar bij voorstellen? “Iemand die zijn taak met verve doet. Het is niet de bedoeling dat hij zijn teksten gortdroog uitspreekt, hij moet er iets meer van maken. Vol overgave de teksten brengen. Vergelijk het een beetje met een standwerker op de markt. Die weet ook altijd drommen mensen om zich heen te verzamelen.” We hebben het steeds over een ‘hij’, maar mag het ook een vrouw zijn? “Natuurlijk, als ze over dezelfde kwaliteiten beschikt.” Vrouwelijke standwerkers zie je eigenlijk nooit. “Niet op de markt, maar ik herinner me een bezoek aan de Huishoudbeurs in Groningen, waar vrouwen vol overgave huishoudelijke apparatuur stonden aan te prijzen.” Krijgt de dorpsomroeper ook speciale kleding. Een Bartje-pakje zeg maar? “We hebben een afspraak met het Shakespearetheater in Diever dat we een keuze mogen maken uit hun zeer omvangrijke collectie kostuums.” Geen Bartje dus. “Nou, onder regisseur Jack Nieborg heeft het theater ook wel eens wat moderne tinten aan de stukken van Shakespeare toegevoegd.” Wat voor kwaliteiten moet hij/zij nog meer hebben? “Hij moet de omgeving wel kennen. Het liefst hebben we iemand uit Westerveld, maar iemand die net verhuisd is mag natuurlijk ook. Als het maar niet naar Zeeland is, want de omroeper moet wekelijks beschikbaar zijn. Hij of zij moet de gemeente ook goed kennen. Het is niet de bedoeling dat we hem met een Tom- Tom op pad sturen.” De vraag om een dorpsomroeper is deze week bekendgemaakt, maar zijn er eigenlijk al aanmeldingen? “Ja, twee inwoners van Westerveld hadden er al lucht van gekregen, ze hebben zich al aangemeld. Twee mannen.” Nou, ik ben benieuwd. “Ik ook. We hebben ons nog een beetje verdiept in het fenomeen van de dorpsomroeper, het is toch een soort voorloper van de krant hè. Er zijn in het verleden zelfs dorpsomroepers ontslagen omdat hij voor de burgemeester onwelgevallige teksten bracht.”