De voorbereidingen waren goed verlopen. Bomen werden door de Maatschappij ter beschikking gesteld, vervoer door Gemeentewerken kon geregeld worden en de bomen werden tijdig gezaagd. Ik kocht de nodige materialen en dinsdag 5 mei kon ik met het werk aanvangen. Bij het transport van de bomen zijn fouten gemaakt. Daardoor zijn zwaardere stammen bij de zagerij gekomen en nu werk ik met zwaarder hout dan ik mij had voorgesteld. Dat hout ziet er prachtig uit, maar je schrikt als het ware bij iedere keer dat je het moet verplaatsen.
Dinsdag maakten mijn maatje en ik een goede start. Woensdag regende het in de ochtend. Een zware plank glijdt over een andere plank en neemt mijn hand mee. Ik heb een aantal kneuzingen en bloed sijpelt uit een vinger. Een huisarts verbindt de vinger en stelt voor niet te hechten, zodat ik kan doorwerken. Dat lukt wonderwel. Toch ben ik even de kluts kwijt.
Ook stoot ik mijn hoofd aan de lage deurpost waar ik door heen moet om mijn gereedschap neer te zetten. Thuis had ik een tweetal banken voorbereid. Dat voelde goed. Ze worden mooi van vorm. En dat gevoel wordt bevestigd door de mensen in de Koloniehof die mij/ons aan het werk zien. Donderdag kwam Mark om een foto’s te maken, maar hij kwam tevens om een poosje te helpen. Hij kwam op het goede idee een aantal zware planken alvast klaar te leggen zodat ze bewerkt zouden kunnen worden. Dat gaf mij weer moed. En mijn hand ging niet zweren. Ik kon dus doorwerken. En mijn hulp kwam vrijdag weer opdagen. Ook vanuit de Koloniehof is belangstelling.
Zo te zien hebben alle bouwers van de Nieuwe Tekens hun eigen crisis gehad, soms slapeloze nachten. Het bedenken van een ontwerp is één, het uitvoeren nummer twee. Dan rijzen concrete problemen die je ook echt moet oplossen. Dan kun je er niet meer voor weg en moet je iets anders bedenken
De eerste achttien banken zijn nu in ruwe vorm klaar. Ik verwacht dat het goed gaat komen. Ik zal zeker hulp nodig hebben bij het bouwen van de banken tot bankgebouw. Gemeentewerken zal vast en zeker weer die bijstand willen verlenen. Kijkers/bezoekers wordt gevraagd namen te bedenken voor de banken. De eerste namen komen binnen.  Zelf was ik gestart met de Rabobo. En de AKDBank (vernoemd naar de wethouder kunst/cultuur) leek een mogelijkheid. Nieuwe namen komen binnen, bijvoorbeeld bankroet, bankwees en vele andere. De bankcrisis/ financiële/maatschappelijke crisis komt zo bij mij en anderen binnen. Kunst kan een manier zijn om maatschappelijke gegevenheid op je te laten inwerken en verwerken.
Ik zie ernaar uit om - enerzijds in alle rust en anderzijds met belangstelling van anderen- dit project te voltooien. 

Groet, Jan Piet van den Berg