Als de urnen klaar en gedecoreerd zijn beginnen we aan het volgende hoofdstuk. DE WENS.

Ieder kind mag een wens doen die een leven lang moet gelden, deze op een papiertje schrijven en in de urn doen. Wanneeer de urnen gestookt worden op 1000gr. C. verbranden de papiertjes en zit de wens in de urn gebakken.  Sommige kinderen weten meteen wat ze zullen wensen anderen moeten daar lang over nadenken. Daarom las ik een stilte-pauze in zodat de kinderen die nog moeten nadenken daar de rust voor krijgen. Iedereen is in stilte aan het schrijven en dat is een bijzonder moment. Ze vertellen elkaar het verhaal dat je de wens aan niemand moet laten lezen want dan komt hij niet uit, maar sommigen laten hun wens wel aan mij lezen zodat ik wel een idee heb wat er voor geheimen aan de urnen worden toevertrouwd.

Dat is soms heel verrassend ‘ik wens dat ik iedere dag een wens mag doen’ en ontroerend

‘ik wens dat iedereen een elektrische auto gaat rijden zodat er geen luchtvervuiling meer is’.

De papiertjes worden opgevouwen en in de urnen gestopt. Soms wordt voor het papiertje nog een extra holletje in de vorm gemaakt of wordt het helemaal bedekt met  klei .